Myślisz, że za 10 lat będziesz tą samą osobą? Czy będziesz zadowolony ze swojej pracy? Czy będziesz zadowolony ze swojego partnera? Czy nadal będziesz lubił swój tatuaż?
Wiele osób zdaje sobie sprawę, że zmieniło się w przeszłości, ale niewielu zdaje sobie sprawę, że w przyszłości stanie się inną osobą .
Najlepszym sposobem, aby się tego dowiedzieć, jest poproszenie ludzi o przewidzenie, jak zmienią się w ciągu następnej dekady, a następnie poczekanie, aby sprawdzić, czy mieli rację. Problem w tym, że trzeba będzie poczekać 10 lat. Dlatego naukowcy z Uniwersytetu Harvarda i Uniwersytetu Wirginii w USA postanowili przebadać 19 000 osób w wieku od 18 do 68 lat. Wszyscy uczestnicy odpowiadali na pytania dotyczące swojej osobowości, wartości i preferencji. Następnie oceniali się według tych samych kryteriów 10 lat temu i za 10 lat.
Jak się okazało, większość osób uważała, że bardzo się zmieniła w ciągu ostatniej dekady, ale wierzyła, że w ciągu najbliższych 10 lat zmieni się niewiele . Na przykład 40-latkowie, którzy dokonali samooceny w przeszłości, uważali, że zmienili się znacznie bardziej niż 30-latkowie, którzy musieli przewidzieć, jak się zmienią.
Naukowcy nazwali to zjawisko „ złudzeniem końca historii ”, ponieważ ludzie wierzą, że przestają się zmieniać wraz z wiekiem i pozostaną tacy sami w przyszłości. Złudzenie to obserwuje się w okresie dojrzewania i wieku średnim, pomimo faktu, że życie nieustannie się zmienia.
„Iluzję końca historii” można wyjaśnić dwoma czynnikami. Po pierwsze, ludzie wolą wierzyć, że znają siebie i że przyszłość jest przewidywalna, więc postrzegają teraźniejszość jako coś stałego.
Po drugie, trudniej jest nam wyobrazić sobie przyszłość niż pamiętać przeszłość i dlatego błędnie sądzimy, że się nie zmieniamy.
Jeśli chcesz wiedzieć, kim będziesz za 10 lat, lepiej pomyśl o tym, jaki byłeś 10 lat temu, aby odkryć, że jesteś zupełnie inną wersją siebie.
Okresy życia i kryzysy człowieka
Na początku XX wieku niemiecki psycholog Erik Erikson zaproponował osiem etapów rozwoju, przez które przechodzi każdy człowiek. Uważał, że ludzie rozwijają się i zmieniają przez całe życie, a na każdym z nich napotykamy kryzys, który musimy pokonać, aby przejść do kolejnego etapu. To determinuje dalszy rozwój naszego życia.
Niemowlęctwo (od urodzenia do 1 roku życia) – zaufanie kontra nieufność
Wczesne dzieciństwo (2-3 lata) – autonomia i niezależność kontra wątpliwości
Wiek zabawy (3-6 lat) – inicjatywa kontra poczucie winy
Wiek szkolny (6-12 lat) – ciężka praca kontra niższość
Adolescencja (13–19 lat) – tożsamość osobista kontra dezorientacja w rolach
Młodość (20-24 lata) – intymność kontra samotność
Dorosłość (25-65 lat) – Produktywność kontra stagnacja
Dojrzały wiek (65 lat i więcej) – integralność osobista kontra rozpacz
Aby być szczęśliwszym i odnosić większe sukcesy w życiu, trzeba przezwyciężyć każdy z kryzysów charakterystycznych dla danej epoki. Jeśli człowiek nie rozwiąże tych konfliktów, rozwijają się negatywne cechy charakteru, które utrudniają mu życie. Jednak, jak mówią psychologowie, nigdy nie jest za późno, aby powrócić do swoich konfliktów i je rozwiązać.