1 marca w wielu krajach obchodzone jest Święto Wiosny , upamiętniające zwycięstwo nad zimą. Święto to nie ma związku ze świętami chrześcijańskimi poprzedzającymi Wielki Post, lecz wywodzi się ze starożytnej legendy o wiośnie.
Pewnego dnia Słońce zstąpiło na Ziemię pod postacią pięknej dziewczyny. Słońce chciało tańczyć i się bawić. Zły Wąż porwał je i zamknął w swoim pałacu.
Ptaki przestały śpiewać, dzieci zapomniały, czym jest radość i śmiech. Świat pogrążył się w smutku i przygnębieniu. Pewien odważny młody człowiek zgłosił się na ochotnika, by uratować Słońce. Szukał pałacu Węża przez cały rok, znalazł go i wyzwał Węża do walki.
Walczyli dzień i noc, a młodzieniec, oczywiście, pokonał Węża. Uwolnił piękne Słońce. Wzeszło ono na niebie, rozświetlając cały świat. Przyroda ożyła, ludzie się radowali, ale dzielny młodzieniec nie dożył wiosny. Jego ciepła krew spłynęła na śnieg. Spadła ostatnia kropla krwi. Odważny młodzieniec zginął.
Tam, gdzie stopniał śnieg, wyrosły białe kwiaty – przebiśniegi, zwiastuny wiosny, oraz kwiaty, których białe płatki były usiane czerwonymi, krwistymi plamkami.
Święto to obchodzone jest na Białorusi, w Bułgarii, Rumunii i Mołdawii (znane jest tam pod nazwą Martisor).