Nie patrzcie na siebie, ale obserwujcie
w jednym kierunku – to znaczy kochać.
Antoine de Saint-Exupéry
14 lutego to cudowne, romantyczne święto dla wszystkich zakochanych! Wierzy się, że tego dnia Święty Walenty zstępuje z nieba, by zjednoczyć kochające się serca. Właśnie dlatego pary wybierają Walentynki na swoje zaręczyny, śluby czy msze. Życie rodzinne tych zakochanych połówek będzie pod czujną opieką Świętego Walentego, który uchroni dom przed kłótniami, konfliktami i nieporozumieniami.
Historia tego święta jest dość złożona. Istnieje wiele legend związanych ze świętym Walentym. Jedna z nich opowiada o kapłanie imieniem Walenty, który mieszkał w rzymskim mieście Terni za panowania Klaudiusza II. Cesarz zakazał kapłanom żenić się z legionistami, ponieważ małżeństwa odciągały żołnierzy od służby wojskowej. Walenty jednak złamał ten zakaz i potajemnie łączył kochanków węzłem małżeńskim. Dowiedziawszy się o tym, Klaudiusz II skazał dobrego kapłana na śmierć.
Istnieje inna legenda. W tej historii Walenty był lekarzem w więzieniu. Był bardzo dobrym człowiekiem, pomagał dzieciom i leczył chorych. Naczelnik więzienia dowiedział się o zdolności Walentego do uzdrawiania i poprosił go o uzdrowienie córki ze ślepoty. Lekarz zaczął leczyć dziewczynkę i zdarzył się cud: odzyskała wzrok. Uzdrowiwszy Julię (jak głosi legenda), Walenty nawrócił całą jej rodzinę na wiarę chrześcijańską. Dziewczyna zakochała się w swoim wybawicielu. Jednak nie było im przeznaczone być razem, ponieważ Walenty został stracony. Przed śmiercią wysłał Julii liścik miłosny podpisany „Twój Walenty”.
Według innej wersji, lekarz Walenty nie był w stanie przywrócić Julii wzroku i lecząc ją, zakochał się w niej. Dlatego przed egzekucją wysłał jej list, w którym wyznał jej miłość i załączył do niego żółty szafran (krokus) . Julia tak bardzo pragnęła zobaczyć ten list, że odzyskała wzrok.
Te historie przeplatają się i uzupełniają, ale jedno jest pewne: romans. Niezależnie od tego, czy Walenty był księdzem, czy lekarzem, Julia niewidoma, czy widząca, a jej ojciec strażnikiem więziennym, czy dostojnikiem Asteriusem, legenda wciąż jest związana z miłością, zrozumieniem i pomaganiem bliźniemu.
Walentynki są również związane z innym starożytnym świętem, Luperkaliami. Poświęcono je bogini miłości, Junonie Fabruacie, oraz bogu Faunowi, patronowi pól, lasów, pastwisk i zwierząt. W 276 roku p.n.e. Cesarstwo Rzymskie nawiedziła epidemia śmiertelności niemowląt. Aby zwiększyć wskaźnik urodzeń, wyrocznia zaleciła rytuał chłostania kobiet ofiarną skórą. Podczas Luperkaliów mężczyźni zaczęli wytwarzać bicze ze skór zwierząt ofiarnych. Składali zwierzęta w ofierze w świętym miejscu, gdzie wilczyca wykarmiła założycieli Rzymu, Romulusa i Remusa. Stąd zresztą pochodzi nazwa święta, ponieważ „Lupo” po łacinie oznacza „wilczycę”. Po wystawnej uczcie młodzi mężczyźni brali bicze i wychodzili do miasta, aby chłostać kobiety. Wierzono, że zapewnia to płodność i łatwy poród, więc chętnie wystawiali się na ciosy.
Tradycja Luperkaliów była uważana za barbarzyńską. Dlatego w 469 roku papież Gelazy podjął decyzję o schrystianizowaniu święta i przemianował Luperkalia na Dzień Świętego Walentego, ku czci rzymskiego chrześcijanina, który zmarł 14 lutego.
W Rosji odpowiednikiem Walentynek jest „Dzień Miłości Małżeńskiej i Szczęścia Rodzinnego”, oficjalnie obchodzony 8 lipca od 2008 roku. To święto jest związane z historią miłosną Piotra i Fiewronii. Dzień wcześniej obchodzony jest dzień Iwana Kupały – dzień niegdyś poświęcony pogańskiemu słowiańskiemu bogu, synowi Peruna.
Walentynki mają swoje własne, szczególne przesądy związane z ptakami. Od czasów starożytnych obserwowano, że ptaki rozpoczynają łączenie się w pary właśnie tego dnia. Jeśli zobaczysz wróbla w Walentynki, spodziewaj się biednego, ale życzliwego i czułego współmałżonka. Jeśli zobaczysz wronę, Twój współmałżonek będzie skąpy, trudny, ale bogaty. Sroka zwiastuje hojnego i kochającego współmałżonka. Gil zwiastuje romantycznego, ale frywolnego adoratora. A szczygieł symbolizuje małżonka milionera.
Głównymi kolorami Walentynek są biel, róż i czerwień . Biel to kolor niewinności i czystości, róż to kolor szczerości, czułości i miłości, a czerwień to kolor zmysłowości i miłości.
Głównymi symbolami Walentynek są serca, anioły i kupidyny, gołębie (ulubione ptaki bogini miłości Wenus) oraz kwiaty.
Najpopularniejszym kwiatem ofiarowywanym bliskim podczas tego święta jest róża . Według legendy, czerwona róża pierwotnie była biała. Według jednej z wersji, starożytna grecka bogini Afrodyta rzuciła się do swojego śmiertelnie rannego kochanka, Adonisa, i skaleczyła się białą różą, plamiąc ją swoją krwią. Według innej, podczas uczty bogów na Olimpie, Kupidyn przewrócił skrzydłami naczynie z nektarem, przez co białe róże zabarwiły się na czerwono.
Wśród kwiatów bratki są również uważane za symbol Walentynek. Wiąże się to z inną legendą. Afrodyta uwielbiała kąpać się w chłodnym górskim strumieniu, z dala od ciekawskich oczu. Romantyczny młodzieniec podejrzał ją i zaczął podglądać. Był szaleńczo zakochany w urodzie bogini. Afrodyta jednak zauważyła młodzieńca i wpadła w gniew. W gniewie poskarżyła się najwyższemu bogu Zeusowi, zamierzając ukarać ciekawskiego młodzieńca. Zeus postanowił przemienić zakochanego młodzieńca w kwiat o szeroko otwartych, ciekawych i pełnych podziwu oczach. W ten sposób bratek stał się symbolem wszystkich zakochanych.
Oczywiście, najważniejszym symbolem Walentynek jest walentynka . Obecnie wybór jest ogromny – ze świeżych kwiatów, suszonych kwiatów, piór, puchu i wielu innych. Możesz jednak stworzyć własną walentynkę. Wystarczy wyciąć serce z tektury, napisać miłosną wiadomość i ozdobić je według własnego uznania. Stwórz swój własny, niepowtarzalny wzór.
Spraw radość bliskiej Ci osobie w tak cudowne święta!