Prawie każda uroczystość prawdopodobnie będzie wiązała się z ucztą. I to właśnie tutaj, obserwując zachowanie kogoś przy stole, można się o nim wiele dowiedzieć. I najważniejsze nie jest nawet to, jak trzyma sztućce. Zwróć uwagę na to, co robi drugą ręką. To właśnie tutaj ujawnia się jego prawdziwe człowieczeństwo.
Na przykład, niektórzy ludzie, pochłaniając danie, zaczynają gwałtownie zaciskać lewą dłoń w pięść, a czasem nawet wbijają paznokcie w dłoń. To wskazuje na agresję i skrytość takiej osoby. Jednocześnie jednak są wobec siebie bardzo wymagający i uwielbiają marzyć.
Ci, którzy ufnie kładą rękę na stole, wnętrzem do dołu lub do góry, są idealnym łupem dla kieszonkowców i wszelkiego rodzaju domorosłych magików. Potrafią z łatwością pomóc komuś rozwiązać problem miłosny, ale gdy chodzi o ich własny, natychmiast i nieubłaganie stają się głupi. Dlaczego tak się dzieje, nie jest jasne.
Niektórzy ludzie lubią opierać rękę na kolanie, a czasami, nawet nieświadomie, zaczynają unosić ramiona i cofać głowę. Takie gesty świadczą o tchórzostwie i przebiegłości. Najlepiej trzymać się z daleka od takich osób; nawet jeśli sprzedajesz znajomemu drobny przedmiot, z przyzwyczajenia dorzucą coś od siebie.
Ci, którzy wolą ściskać kolano lewą ręką, są zazwyczaj oszczędni i chciwi. Ale doskonale wiedzą, czego chcą od życia i zazwyczaj zdecydowanie osiągają swoje cele. Są również wyrachowani w miłości, często pozostając z tymi, którzy za nimi tęsknią, jednocześnie flirtując z tymi, których uważają za atrakcyjnych.
Niektórzy lubią luźno opierać ramię na stole, równolegle do stołu i brzucha, ze środkiem ciężkości spoczywającym na łokciu. To styl „złotej rączki”, której nic nie rusza. Są dość cierpliwi, ale jeśli ich zdenerwujesz, pojednanie może zająć dużo czasu.
Są tacy, którzy opierają lewą rękę na krawędzi stołu. To zazwyczaj osoby niespokojne i roztargnione. Trudno im cokolwiek wytłumaczyć, opierając się wyłącznie na logice.
Wszystko to można jednak uznać za perwersję. Jak mawiają zwykli obywatele, zwykli obywatele zazwyczaj trzymają kromkę chleba w lewej ręce. I mieliby absolutną rację. „Miłośnicy chleba” lubią jeść w skupieniu i dokładnie. Owszem, są tacy, którzy odkładają niedokończony kawałek na serwetkę. Porozmawiajmy o tych, którzy nigdy nie wypuszczają chleba z rąk. To właśnie o tych ludziach można powiedzieć, że rzadko rozumieją żarty, choć sami uwielbiają „trząść”, choć często nie budzi to entuzjazmu u innych. Są też bardzo odpowiedzialni i uwielbiają romanse: piosenki z gitarą, pół litra…
Istnieje również elitarna kasta nielicznych wybrańców, którzy podpierają głowy lewą ręką, a prawą podnoszą jedzenie do ust. Są to albo geniusze, albo głupcy. Potrafią nagle zapomnieć o widelcach i z entuzjazmem rozpocząć poszukiwania wyjścia z kryzysu w Europie Wschodniej. Innymi słowy, odseparowali się od ludzi i nie da się ich odzyskać.
Warto wspomnieć o tych, których prawa ręka nawet nie wie, co robi lewa, bo może wszystko. O takich osobach możemy jedynie powiedzieć, że to patologia, której nauka w ogóle nie zbadała.