Prawdopodobnie trudno znaleźć studenta w Rosji, który nie zna Dnia Studenta i nie obchodzi go 25 stycznia. Dekret prezydencki nr 76 z 25 stycznia 2005 roku „W Dniu Studenta Rosyjskiego” oficjalnie ustanowił to „zawodowe” święto dla rosyjskich studentów. W 2007 roku podpisano ustawę federalną, która uczyniła Dzień Studenta Rosyjskiego jedną z pamiętnych dat w Rosji.
Tak się złożyło, że właśnie w Dzień Tatiany, obchodzony 25 stycznia według Nowego Stylu, w 1755 roku cesarzowa Elżbieta Pietrowna podpisała dekret „O utworzeniu Uniwersytetu Moskiewskiego”, a Dzień Tatiany stał się oficjalnym świętem uniwersytetu, znanym wówczas jako Dzień Założenia Uniwersytetu Moskiewskiego. Od tego czasu święta Tatiana jest uważana za patronkę studentów. Nawiasem mówiąc, samo starożytne imię „Tatiana”, tłumaczone z greckiego, oznacza „organizatorkę”.
Początkowo święto to obchodzono tylko w Moskwie, ale z wielką powagą i pompą. Według współczesnych, coroczne obchody Dnia Tatiany były dla Moskwy prawdziwym wydarzeniem. Składały się z dwóch części: krótkiej oficjalnej ceremonii na Uniwersytecie Moskiewskim oraz hucznej, publicznej uroczystości, w której uczestniczyła niemal cała stolica.
W XVIII wieku i pierwszej połowie XIX wieku uroczyste zakończenia roku akademickiego stały się świętem uniwersyteckim, a tym samym świętem studenckim. Uczestniczyli w nich liczni goście, wręczano nagrody i wygłaszano przemówienia. Tymczasem oficjalne święto uniwersytetu, obchodzone nabożeństwem w kościele uniwersyteckim, przypadało na 25 stycznia. Nie nazywano go jednak Dniem Tatiany, lecz Dniem Założenia Uniwersytetu Moskiewskiego.
Potem nadszedł dekret Mikołaja I, który ustanowił datę podpisania aktu powołującego Uniwersytet Moskiewski oficjalnym świętem studenckim – Dniem Studenta. Co więcej, oznaczało to początek wakacji studenckich i to właśnie to wydarzenie bractwo studenckie zawsze celebrowało radośnie i hucznie (nawet w czasach sowieckich).
Obchody „profesjonalnego” dnia studentów miały swoje własne tradycje i rytuały – uroczyste wydarzenia z wręczaniem nagród i przemówieniami. Nawiasem mówiąc, tego dnia strażnicy osiedlowi nie zaczepiali nawet najbardziej pijanych studentów. A jeśli już podchodzili, salutowali i pytali: „Czy pan student potrzebuje pomocy?”.
Choć korzenie tego święta sięgają wieków wstecz, jego tradycje przetrwały do dziś. Studenci wciąż hucznie je obchodzą. Jednak, jak wiadomo, studenci nigdy nie przegapią okazji, by zrobić sobie przerwę od nauki – zgodnie z powszechną opinią, jedyną rozrywką od niekończących się obchodów jest intensywny okres egzaminacyjny.