Tego dnia (19 stycznia, według starego stylu) upamiętniamy Makarego Wielkiego, chrześcijańskiego świętego i pustelnika czczonego jako mnich. Makary jest autorem pięćdziesięciu homilii, siedmiu instrukcji i dwóch listów. Głównym tematem jego dzieł jest życie duchowe chrześcijanina; w kilku homiliach Makary przedstawia również alegoryczne interpretacje Biblii.
Przydomek Makar – zwiastun wiosny – wiele mówi. Na Rusi wiosna była zapowiadana właśnie tego dnia. Bezchmurna pogoda zwiastowała rychłe nadejście ciepła: „Jeśli na Makarze spadnie deszcz, wierzcie w wczesną wiosnę”. A jeśli tego dnia była śnieżyca, można było się jej spodziewać na Maslenicy. Co więcej, pogoda na Makarze przewidywała pogodę na cały luty. Jednak chłodna pogoda tego dnia – a zatem i przez cały miesiąc – zapowiadała pomyślne lato.
Z imieniem Makara wiąże się wiele przysłów na różne tematy. Na przykład: „Makar podsyca samowar filcowym butem”; „Wczoraj Makar kopał grzbiety, a dziś Makar został dowódcą wojskowym”; „Biednego Makara nękają nieszczęścia zewsząd”.