Zgodnie z wierzeniami związanymi z nazwą święta, w Dniu Gordiejewa nie należy chwalić się bogactwem, zdrowiem ani dziećmi – innymi słowy, nie należy być dumnym. W przeciwnym razie można stracić obiekt swojej chwały. W tym przypadku, jak głosi przysłowie, „Szatan był pyszny, a spadł z nieba”.
Według wierzeń ludowych, pogoda tego dnia przewidywała, jaki będzie marzec. Co więcej, duże białe chmury na niebie zwiastowały śnieżycę.
Wierzono również, że tylko w tym dniu uzdrowiciel lub znachorka może uleczyć osobę, która ma atak padaczki lub jest „rozpieszczona”.
Obchody Dnia Gordiusza (3 stycznia, starego stylu) rozpoczęły się ku czci męczennika Gordiusza, który został torturowany w Cezarei Kapadockiej w 320 r. za otwarte wystąpienie w obronie chrześcijan.
Na Rusi chłopi wierzyli, że tego dnia głodne czarownice, wracając z uczty, doiły krowy tak energicznie, że padły. Aby temu zapobiec, przywiązywali łojową świecę nad bramą i modlili się do ducha domowego (domowoja), aby opiekował się bydłem. Jedno z popularnych zaklęć brzmiało następująco: „Dziadku Domowoju, daj mojej krowie pić, daj jej pić i nakarm ją, prowadź ją gładko. Biegnij, doj, przez żyły i do wymion, z wymion do wiadra i przez dzbany na gęstą śmietanę”.
Tego dnia zwyczajem było również gotowanie owsianki na mleku i karmienie nią krów. Jednak sami rolnicy nie byli przeciwni temu daniu.