Bazyli Wielki, któremu Kościół poświęca ten dzień (30 stycznia według starego stylu), znany jest również jako Bazyli z Cezarei. Czczony jest obok Jana Chryzostoma i Grzegorza Teologa. Wszystkich tych trzech świętych wspomina się 12 lutego – stąd święto to nazywane jest również Dniem Trzech Świętych.
Według powszechnego przekonania, w tym dniu zakazano przędzenia, dlatego nazywano go również „dniem Trzech Świętych, którzy nie przędli”. Wierzono również, że w Dniu Trzech Świętych w lasach rozpoczynał się sezon ślubów zwierząt: zwierzęta łączyły się w pary, samce walczyły ze sobą i rozpoczynał się wyścig zwierząt. Ludzie obchodzili to „święto” w wyjątkowy sposób: podawano potrawy z dziczyzny i dzikich zwierząt (takich jak dzik).
Pogodę przewidywano również na podstawie zachowania dzikich zwierząt. Jeśli zające weszły do ogrodów, następowała kolejna sroga zima. Jeśli wilki wyły w pobliżu domów, następował mróz. Gil ćwierkał chrapliwym głosem, spodziewano się zamieci. Myszy natomiast zwiastowały odwilż: dzień przed wzrostem temperatury wychodziły z leśnej ściółki na śnieg. Drzewa pokryte szronem również zwiastowały ciepło.
Czerwony księżyc w dniu Trzech Świętych zapowiadał silny wiatr, a wiatr z kolei zapowiadał wilgotny rok.