Głównym wydarzeniem Dnia Eutropiusza było przebudzenie niedźwiedzia. Wierzono, że to moment, w którym władca lasu wychodzi ze swojej nory.
W tym dniu (3 marca według starego stylu) wspominamy męczennika Eutropiusza z Amazji, który żył w III-IV wieku w Azji Mniejszej i zginął za wiarę z rąk pogan.
Imię świętego było popularnie rymowane w przysłowiu: „Eutropiusz śpieszy i topi śnieg”. Tego dnia należało przejść przez pole, aby przyciągnąć uwagę słońca i błagać je o stopienie śniegu. Słońce jednak bywało nie tylko łaskawe, ale i groźne, dlatego ważne było, aby wiedzieć, jak sobie z nim radzić. O słońcu powstało wiele przysłów.
Ludzie mawiali na przykład: „Kiedy słońce zajdzie, nie wyrzucaj śmieci na ulicę, bo cię wyrzucą”; „Po zachodzie słońca nie można pożyczyć chleba ani pieniędzy”. Słońce przewidywało też pogodę: jeśli słońce zajdzie za chmurę, następnego dnia będzie burza.