Dla każdego wierzącego krzyż pektoralny ma ogromne znaczenie. Ale dlaczego warto go nosić i co oznacza dla wierzących? Na Rusi nazywano go „telnikiem”, ale nam bardziej znany jest termin „krzyż pektoralny”. Zakłada się go podczas sakramentu chrztu.
Krzyż jest wielką chrześcijańską relikwią. Podczas nabożeństw słyszymy słowa o jego znaczeniu dla wierzących: „Krzyż jest strażnikiem całego wszechświata, pięknem Kościoła, potęgą królów, utwierdzeniem wiernych, chwałą aniołów i plagą demonów”.
Krzyż pektoralny dla osoby ochrzczonej jest wizerunkiem Krzyża Pańskiego, noszonym w najważniejszym miejscu – na sercu. Ma on przypominać o mocy Krzyża, która uzdrawia i daje życie, a także służy jako broń przeciwko upadłym duchom. Dlatego Krzyż Pański nazywany jest Krzyżem Życiodajnym! Jest świadectwem, że człowiek jest chrześcijaninem. Stąd grzeszność krzyża jako ozdoby noszonej przez osoby spoza Kościoła.
Chrześcijanie noszący krzyż pektoralny w ciszy modlą się do Boga, który zawsze chroni osobę noszącą krzyż.
Krzyż pektoralny pomaga w trudnych chwilach, wzmacnia ducha i chroni przed złem. Święte pisma św. Jana Kronsztadzkiego głoszą, że „krzyż jest zawsze wielką siłą dla wierzących, uwalniając ich od wszelkiego zła, a zwłaszcza od nikczemności znienawidzonych wrogów”.
Podczas sakramentu chrztu kapłan umieszcza krzyż na dziecku i odmawia dwie modlitwy, prosząc Boga o napełnienie krzyża niebiańską mocą, która będzie chronić duszę i ciało przed wszelkim złem. Stąd pochodzi napis na wielu krzyżach: „Zbaw i chroń!”.
Krzyż musi zostać poświęcony w kościele. Pokropienie go wodą święconą w domu nie wystarczy – musi zostać poświęcony przez księdza. Z krzyżami pektoralnymi wiąże się wiele przesądów, w tym zakaz ich zgubienia, oddania komuś innemu, podniesienia zgubionego krzyża lub noszenia go na łańcuszku.
Wszystkie te przekonania nie mają żadnych podstaw, a zgubienie krzyża oznacza jedynie niedbalstwo. Nawet jeśli zgubiłeś krzyż, zawsze możesz przyjść do kościoła i pobłogosławić nowy, bo najważniejsza jest wiara w tobie.