Wzory brodawkowate na palcach rąk i nóg kształtują się w pełni około siódmego miesiąca rozwoju płodowego i nie zmieniają się przez całe życie.
Naprzemienny wzór wypukłych grzbietów i bruzd tworzy unikalny wzór, uwarunkowany unikalną kombinacją genów danej osoby. Układ, wysokość i szerokość linii we wzorze brodawkowatym nie są związane z powtarzalnymi ruchami ani zmianami w organizmie związanymi z wiekiem.
Uważa się, że nie ma dwóch osób o identycznych odciskach palców. Nawet bliźnięta jednojajowe, które mają identyczne DNA, mają różne wzory na opuszkach palców. Co więcej, obecne statystyki nie obalają teorii, że wzór odcisków palców każdej osoby jest niepowtarzalny.
Oczywiście, nie przeprowadzono żadnego prawdziwie globalnego badania obejmującego całą populację świata. Jednak nieskończona różnorodność kombinacji najmniejszych elementów tworzących wzór skóry sugeruje, że powtarzalność nie będzie miała miejsca. Co więcej, wzór ten jest unikalny dla każdego palca.
Nadal otwarte są pytania dotyczące celu powstawania linii brodawkowatych i tego, dlaczego ich położenie jest wyjątkowe.
Francuscy naukowcy zasugerowali, że faktura skóry wzmacnia nasze doznania dotykowe, czyli pozwala nam lepiej ją odczuwać. Eliptyczny kształt linii wzmacnia ten efekt.
Inna teoria głosi, że ten system drobnych linii i bruzd chroni palce przed uszkodzeniami mechanicznymi i zapobiega zatrzymywaniu wilgoci. Nie da się zmienić ani wyeliminować linii brodawkowatych. Nawet przeszczep skóry jest nieskuteczny, ponieważ regeneracja skóry odbywa się zgodnie z predefiniowanym programem genetycznym.
Unikalność odcisków palców była wykorzystywana od czasów starożytnych do identyfikacji osób. Współcześni naukowcy wiedzą, że siatkówka oka charakteryzuje się podobną unikalnością. Zjawiska te stanowią podstawę biometrii.
Niepowtarzalność odcisków palców można zapewne wyjaśnić z punktu widzenia teorii prawdopodobieństwa: prawdopodobieństwo pojawienia się dwóch identycznych złożonych wzorów istnieje, ale dąży do zera.