Przepraszam z góry za „temat zarówno osobisty, jak i drobiazgowy”. Zacznę od banału „o trudnym powojennym dzieciństwie z drewnianymi zabawkami”.
Po wojnie w naszej wsi i okolicy było wiele śladów długiej linii frontu: lejów po bombach, odłamków pocisków w ogródkach, ziemianek, rozbitych transporterów opancerzonych, pocisków, min – było co wysadzać w powietrze.
Niewielka grupka chłopców podążała brukowaną drogą w kierunku Demiańska, znanego Niemcom jako „Kocioł Demiański”. Po drodze znaleźliśmy mnóstwo cennych przedmiotów. Około kilometra od wioski, pod małym mostem nad autostradą, znaleźliśmy… ciało mężczyzny. Zgłosiliśmy to odpowiednim władzom, które je zabrały.
Ale to tylko dla zabawy. Wszyscy wiedzą, jakim jestem oddanym entuzjastą rowerów, i to hojnie wynagradza moje oddanie. Na początku długiej, około 40-kilometrowej, rowerowej przejażdżki autostradą, bardzo wygodnie znalazłem zupełnie nowy „plecak” zaprojektowany specjalnie dla rowerzystów – torbę typu duffel bag, ale z dodatkową kieszenią zapinaną na zamek na całej szerokości. A teraz „główny hit” znaleziska – laptop DELL, którego „E” potknął się lub przewrócił (37 na 23 cm). Wyglądał „jak fortepian w krzakach”.
Pewnego dnia, „powoli wspinając się na górę”, na końcu wspinaczki, na skraju polanki prowadzącej do drogi, zobaczyłem „czarny kwadrat”. Okazało się, że jest prostokątny i dość ciężki. „Oczywiście!” Znalezisko bez problemu zmieściło się w moim plecaku, a ja kontynuowałem podróż, oczekując nowych zdobyczy. Po powrocie, spodziewając się czegoś najbardziej nieoczekiwanego, otworzyłem laptopa i… rozświetlił się, jakby nigdy nic! W szczelinie pozostało tylko kilka źdźbeł trawy. (Według reklamy telewizyjnej kosztował około 700 dolarów).
Mój syn zbadał wnętrze komputera i okazało się, że należał on do firmy instalującej systemy przeciwpożarowe i bezpieczeństwa. Pojawiło się możliwe wytłumaczenie: został zapomniany na dachu furgonetki i podczas pokonywania zakrętu poleciał niczym latający spodek w stronę lasu. Kupiliśmy do niego myszkę ręczną i działa idealnie.
Każdy darmowy nabytek sam w sobie jest inspirujący, czy to klucze, nasadki, czy zestawy gumowych pierścieni. Skoro Artem Tarasow kolekcjonuje krawaty z nadrukami ryb (według różnych źródeł od 500 do 700), to dlaczego ja nie mogę kolekcjonować używanych rękawiczek, które znajdę? Zebrałem ich już prawie tuzin, a każda para jest piękna na swój sposób. A propos… a propos hipisów. Niestety, ograniczyli się do podartych dżinsów. Posunąłem się o wiele dalej: mam i buty, i rękawiczki w różnych kolorach. …Hipisi robią sobie przerwę, przyglądając się mojemu sprzętowi.
Rozumiem, kiedy najpierw znajdujesz jedną, a potem drugą pasującą rękawiczkę. Ale ostatnio, na poboczu drogi, natknąłem się na jedną za drugą… nożyczki z białymi i czarnymi rękojeściami (oczywiście chińskie). Wbrew moim obawom, tną dobrze, i to nie tylko papier. Albo, akurat dzisiaj, w różnych miejscach, znalazłem dwa śrubokręty o identycznej długości i, o dziwo, pasowały idealnie – jeden był szpatułką, drugi krzyżakiem.
Wiele osób odczuwa nieznośny wstręt, gdy widzi znoszone ubrania: wyobrażają sobie je jako skażone i zakażone. Ja do nich nie należę. Słyszałem (czytałem) o plemieniu w Indiach, którego członkowie żywią się wyłącznie „okruchami z pańskich stołów” na wysypiskach śmieci, są wolni od chorób zakaźnych i żyją długo. Oczywiście czyszczę, piorę i suszę ubrania, przywracając je do stanu pierwotnego.
Na deser coś przyjemnego. Niedawno, pośród trzech rowerów i innych gratów wyrzuconych na ulicę „do publicznego użytku”, wyciągnąłem supermotocykl, prawie nowy, sądząc po oponach, ale miejscami z odrobiną rdzy. Oto „marki” na jego ramie: TIARA pro, NEXT, amortyzator sportowy (na widelcu) i małymi literami: ALUMINIUM, 21 biegów. Jego główną cechą jest rama sprężynowa. Po moim nastoletnim Mongoose czuję się, jakbym przesiadł się z Zaporożca na Mercedesa.
Jedź rowerem „po drogach republiki”, a odniesiesz sukces!