Nie wpłynęła żadna propozycja w konkursie ofert na sprzedaż budynku zlokalizowanego przy ul. Długi Targ 41, powszechnie znanego jako Złota Kamienica. Kwota minimalna wynosiła 22 mln zł. To była ponowna próba zbycia nieruchomości będącej własnością Uniwersytetu Morskiego w Gdyni.
„W odniesieniu do ogłoszonego postępowania przetargowego, w którym termin nadsyłania ofert minął w ubiegły czwartek (12 lutego br.), nie nadeszła żadna oferta” – oznajmiła PAP rzeczniczka gdyńskiej placówki edukacyjnej, dr Zuzanna Szwedek-Kwiecińska.
Sprecyzowała, że zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, przetarg dobiegł końca z rezultatem negatywnym i w niedługim czasie uczelnia powiadomi o dalszych działaniach.
Pierwszy konkurs ofert ogłoszono 20 marca roku poprzedniego, a termin dostarczania ofert upłynął 16 czerwca roku poprzedniego. Cena minimalna wynosiła wówczas 19,6 mln zł. Zainteresowanie zakupem przejawiała jedna spółka, która wpłaciła blisko 1,9 mln zł wadium, jednak zrezygnowała z zamiaru kupna nieruchomości i straciła wpłaconą sumę. Rzeczniczka uczelni nie podała do wiadomości nazwy firmy.
Drugi konkurs ofert na zbycie Złotej Kamienicy ogłoszono w połowie listopada roku ubiegłego. Cena minimalna wynosiła 22 mln zł.
W komunikacie zaznaczono, że jest to przetarg otwarty na sprzedaż prawa wieczystego użytkowania parceli zabudowanej budynkiem biurowo-usługowym zlokalizowanym przy ul. Długi Targ 41/42 w Gdańsku, stanowiącej własność Uniwersytetu Morskiego w Gdyni.
Przedmiotem sprzedaży było prawo wieczystego użytkowania do działki o powierzchni 324 m kw. i prawo własności budynku o powierzchni użytkowej ponad 1345 m kw. Wadium wynosiło 10 proc. kwoty minimalnej, czyli ponad 2,2 mln zł.
Zbycie kamienicy jest powiązane z następnymi przedsięwzięciami inwestycyjnymi oraz zmianami w strukturze uczelni, w tym planami powiązanymi z wzniesieniem siedziby Wydziału Informatyki, jak również budową nowego domu studenckiego oraz dalszym rozwojem placówki edukacyjnej.
Złota Kamienica przy Długim Targu 41, określana również jako Dom Steffensów i Dom Speimanna, od czasów średniowiecza należała do majętnych gdańskich mieszczan pełniących obowiązki w miejskich organach. Uznaje się, że pod koniec XV stulecia stała tu jednopiętrowa kamienica, prawdopodobnie widoczna na obrazie „Grosz czynszowy” Antona Möllera. W finalnej fazie XVI wieku jej pokoje były kilkukrotnie wykorzystywane podczas wizyt króla Zygmunta III Wazy w Gdańsku.
W 1601 roku posiadłość zakupił Johann Speimann, który w 1609 roku powierzył Abrahamowi van den Blocke budowę nowej manierystycznej kamienicy z bogato zdobioną elewacją, ukończoną w 1618 roku. W XVIII stuleciu w hallu dobudowano dodatkowy kantorek i antresolę, a po śmierci Speimanna gmach nadal pozostawał w posiadaniu jego spadkobierców. W 1786 roku trafił do rodziny Steffensów, u której figurował do 1918 roku. Po przejęciu przez miasto został połączony z sąsiednimi kamienicami, odrestaurowany w latach 1924–1925 i częściowo przeznaczony na ekspozycje muzealne, które przepadły w trakcie II wojny światowej. Zrujnowana w 1945 roku, kamienica zachowała jednakże fasadę, dzięki czemu mogła być odnowiona, a po 1952 roku mieścił się w niej Instytut Morski.(PAP)
pm/ pad/