Rada Ministrów zatwierdziła Krajowy Plan w Dziedzinie Energii i Klimatu. Przewiduje się, że do roku 2040 źródła odnawialne (OZE) będą stanowić blisko 60% całkowitych zainstalowanych mocy w systemie – poinformowało Ministerstwo Energii.
Nowelizacja KPEiK ma fundamentalne znaczenie dla polskiej transformacji energetycznej. Dokument przygotowany przez Ministerstwo Energii zostanie przesłany do Brukseli. Stanowi on strategię określającą kierunek zmian w polskiej energetyce na następne 15 lat, z perspektywą do 2040 roku.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo Nowa era zakupów. Agenci AI wchodzą do Polski
Transformacja energetyczna w Polsce. Rząd przyjął Krajowy Plan w Dziedzinie Energii i Klimatu
KPEiK obejmuje wszystkie kluczowe sektory krajowej gospodarki: wytwarzanie energii elektrycznej, produkcję ciepła, przemysł, transport, budownictwo oraz rolnictwo. Prognozy biorą pod uwagę zarówno zapotrzebowanie na energię i surowce, rozwój poszczególnych technologii, jak i konsekwencje makroekonomiczne i społeczne.
Zobacz też: Operacja na otwartym sercu. W transformacji energetycznej chodzi o kilka rzeczy naraz
x.com
KPEiK został zaakceptowany przez Radę Ministrów. Teraz dokument zostanie przekazany do Komisji Europejskiej. Umożliwi to zakończenie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wszczętego wobec Polski z powodu opóźnień wynikających ze złożoności dokumentu oraz wieloetapowych uzgodnień. Termin na złożenie zaktualizowanego planu upłynął 30 czerwca 2024 r.
„Przyjęcie KPEiK przez Radę Ministrów otwiera nam drogę do dalszych inwestycji, które nie tylko zwiększą nasze bezpieczeństwo energetyczne, ale także umocnią bardzo silną pozycję Polski na międzynarodowym rynku” — powiedział Minister Energii Miłosz Motyka.
Zobacz też: Ta branża pilnie szuka pracowników. Bez nich może być kłopot
Najważniejsze założenia aktualizacji KPEiK
- Bezpieczeństwo i niezależność energetyczna Polski
Zgodnie z prognozami KPEiK, do 2030 r. moc zainstalowana w krajowym systemie elektroenergetycznym (KSE) wzrośnie do ponad 90 GW, a do 2040 r. osiągnie dwukrotność poziomu z 2025 r.
- Więcej zielonej i czystej energii
W zależności od przyjętego scenariusza transformacji, udział OZE w strukturze wytwarzania energii wzrośnie do 51,6–53,2% w 2030 r. oraz do 65,6–68,9% w 2040 r. (WEM–WAM). Kluczową rolę w tym procesie odegrają: energetyka wiatrowa na lądzie i morzu, fotowoltaika oraz wykorzystanie gazów odnawialnych. W bilansowaniu systemu i zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw istotną rolę będzie odgrywał gaz ziemny, który w kolejnych latach będzie stopniowo zastępowany przez gazy zdekarbonizowane i odnawialne.
Natomiast w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa udział OZE może wynieść w 2030 r. 31,6-36,5%, a w 2040 r. około 43,5-56,7% (WEM–WAM).
- Silny impuls dla krajowej gospodarki
Rozwój energetyki niskoemisyjnej w Polsce może stać się jednym z najważniejszych motorów napędowych krajowej gospodarki w nadchodzących dekadach. W przypadku morskich farm wiatrowych zakłada się osiągnięcie poziomu local content na poziomie około 40%. Przy inwestycjach rzędu blisko 274 mld zł w latach 2026-2040 oznacza to, że około 110 mld zł pozostanie w portfelach krajowych przedsiębiorców, a więc w polskiej gospodarce.
Jeszcze większe znaczenie dla gospodarki ma lądowa energetyka wiatrowa. Dzięki wyższemu udziałowi krajowych dostawców i usług, local content w tym segmencie może osiągnąć około 60%. Przy nakładach inwestycyjnych na poziomie około 210 mld zł przełoży się to na ponad 125 mld zł wartości generowanej w Polsce.
Istotnym elementem transformacji będzie także rozwój energetyki jądrowej. Przy założonym poziomie local content rzędu 40% przy pierwszym reaktorze (45% przy drugim i 50% przy trzecim) oraz nakładach inwestycyjnych sięgających około 223 mld zł, krajowa gospodarka i rodzime przedsiębiorstwa mogą uzyskać dodatkowo około 100 mld zł.
- Stabilne źródła mocy
W kontekście starzejącej się infrastruktury wytwórczej oraz gwałtownie rosnącego popytu na energię (stymulowanego m.in. przez elektryfikację sektorów, rozwój centrów danych czy technologii wykorzystujących sztuczną inteligencję), posiadanie stabilnych i elastycznych źródeł mocy dyspozycyjnej ma duże znaczenie.
Gaz ziemny będzie pełnił funkcję narzędzia bilansującego sektor w okresie przejściowym, w którym odnawialne źródła energii nie osiągną jeszcze poziomu elastyczności pozwalającego na samodzielne funkcjonowanie w sieci.
Energetyka jądrowa będzie rozwijana jako stabilne i zeroemisyjne źródło energii wspierające bezpieczeństwo dostaw energii w kolejnych dekadach. Uruchomienie w drugiej połowie lat trzydziestych pierwszych bloków elektrowni jądrowej oraz małych reaktorów modułowych (SMR) zapewni około 40 TWh energii wytwarzanej w podstawie systemu.
Zgodnie z aktualizacją KPEiK system energetyczny będzie dążył do zwiększenia mocy zainstalowanej z ponad 77 GW (stan na III.2026 r.) do około 128-156 GW (WEM-WAM) w 2040 r.
Prognozuje się, że do 2040 r. moce OZE mogą wzrosnąć do poziomu około 84-92 GW (czyli więcej niż obecnie wynosi cały KSE). W 2040 r. moce OZE będą odpowiadać za prawie 60% całkowitych zainstalowanych mocy w systemie. Istotne znaczenie będą miały moce wiatrowe, których łączna moc może sięgnąć nawet 47 GW (WAM), z dalszym potencjałem do wzrostu. Udział OZE w produkcji energii elektrycznej wzrośnie do około 52-53% w 2030 r. oraz do około 66-69% w 2040 r. (WEM–WAM).
- Silne i nowoczesne sieci energetyczne
Rozbudowa sieci przesyłowych i dystrybucyjnych oraz rozwój magazynów energii umożliwią integrację rosnącego udziału OZE i zwiększą odporność systemu energetycznego. Równolegle przewiduje się modernizację i rozwój systemów ciepłowniczych, w tym ich dekarbonizację oraz integrację z odnawialnymi źródłami energii i magazynami ciepła, co przyczyni się do zwiększenia efektywności i bezpieczeństwa dostaw ciepła.
- Rozwój gospodarczy kraju
Realizacja KPEiK będzie wspierać wzrost gospodarczy, tworzenie nowych miejsc pracy oraz stopniowe obniżanie rachunków za energię. Koszty wytwarzania energii mogą spaść o około 8% do 2030 r. i o 18% do 2040 r. w porównaniu do poziomu z 2025 r. Wzmocni to konkurencyjność polskich przedsiębiorstw i przyniesie korzyści odbiorcom indywidualnym.
- Nowe szanse dla regionów górniczych
Transformacja regionów węglowych będzie realizowana w sposób sprawiedliwy i odpowiedzialny społecznie. KPEiK przewiduje wsparcie dla obszarów górniczych, ochronę miejsc pracy i rozwój nowych kompetencji przemysłowych.
- Spadek ubóstwa energetycznego
Do 2040 r. odsetek gospodarstw domowych wydających ponad 10% dochodów na energię może spaść o 30-55%, w zależności od scenariusza transformacji. Z kolei, odsetek gospodarstw, których dochody kształtują się na poziomie poniżej minimum socjalnego po opłaceniu rachunków za energię, do 2040 r. zmniejszy się o około 31-55% w zależności od przyjętego wariantu — WAM albo WEM.
- Poprawa jakości życia i zdrowia
Do 2030 r. emisje gazów cieplarnianych spadną o 43-53% do 2030 r. oraz do 61-75% do 2040 r. (WEM–WAM). Równolegle przewiduje się znaczącą redukcję emisji pyłów zawieszonych PM2,5 oraz PM10, co przełoży się na poprawę jakości powietrza i ograniczenie smogu, a w konsekwencji na wyraźne zmniejszenie negatywnego wpływu zanieczyszczeń na zdrowie obywateli Polski.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.