W roku 2025 prowadziłam konwersacje z blisko 80 managerami, w tym ponad 30 czołowymi postaciami firm z rankingu Fortune 500. Część z nich rozpoczęła swą zawodową drogę w sposób kompletnie odbiegający od standardów — od pracy w roli pedagoga czy osoby w recepcji, poprzez tworzenie beletrystyki, aż po sprawowanie pieczy kuratorskiej. Nie istnieje uniwersalna formuła na sukces, lecz dyskusje z tymi liderami ukazują, jakie cechy charakteryzują osoby znajdujące się na samej górze.
Niestety, nie ma jednej, pewnej metody na powodzenie — ale po rozmowach z mnóstwem przywódców w bieżącym roku nasuwają mi się pewne refleksje dotyczące tego, co wyróżnia ludzi, którzy osiągnęli szczyt.
Pomimo odmiennych tras, łączyły ich: rygor w codziennych przyzwyczajeniach i śmiałość w podejmowaniu decyzji.
W roku 2025 odbyłam szereg wywiadów z około 80 managerami, w tym z ponad 30 liderami przedsiębiorstw z zestawienia Fortune 500, jak również z około 20 prezesami lub twórcami firm. Wśród nich znaleźli się szefowie popularnych marek, takich jak Whoop czy Olipop, dyrektor CorePower Yoga oraz doświadczeni liderzy znaczących firm technologicznych, jak Google, Microsoft czy Amazon.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo:
Fisher Island to najkosztowniejszy adres w USA. Zbytek i przepych na odosobnionej wyspie
Po rozmowach z liderami z różnorodnych sektorów i przedsiębiorstw o różnym rozmiarze nie mogę twierdzić, że odkryłam uniwersalny klucz do sukcesu. Dostrzegłam jednak często powtarzające się tematy i schematy, które pojawiały się w trakcie naszych konwersacji.
Oto trzy kluczowe konkluzje:
Wielu z nich wybrało nieortodoksyjne ścieżki
Prosta droga do najwyższych stanowisk była rzadkością, a nie normą wśród managerów, z którymi prowadziłam wywiady.
Nawet ci, którzy startowali z dyplomami renomowanych uczelni, doświadczyli po drodze niespodziewanych zmian lub porażek. Na przykład Glenn Fogel, dyrektor Booking Holdings, wyznał Business Insiderowi, że po utracie stanowiska w bankowości inwestycyjnej przez dwa lata był bez pracy i w tym czasie stworzył powieść.
Inni liderzy zaczynali w całkiem „zwykłych” profesjach. Dyrektor Brooks Running, firmy o wartości miliarda dolarów, rozpoczął pracę jako nauczyciel w szkole średniej. Colleen Aubrey z AWS wspomniała, że na początku swojej kariery pracowała jako recepcjonistka w australijskim rządzie. Szef Autodesk przyznał, że w pewnym momencie zrezygnował ze szkoły średniej i w młodości był pod nadzorem kuratora.
Inni, jak Yasmeen Ahmad z Google Cloud, również dotarli do swych funkcji okrężną drogą. Ahmad rozpoczynała karierę w genomice i naukach przyrodniczych po uzyskaniu stopnia doktora. Wyznała, że jej największym wyzwaniem było zaakceptowanie niepewności podczas przechodzenia z sektora akademickiego do biznesu. Choć było to wymagające, praca w sprzedaży i finansach przed dołączeniem do Google zapewniła jej szerszą perspektywę.
Są zdyscyplinowani
Większość managerów, z którymi rozmawiałam, prezentowała wysoki poziom dyscypliny i dociekliwości, wykraczający poza standardowe godziny pracy.
Dla Olivera Jenkyna, dyrektora Visa Group, oznacza to poświęcenie czterech nieprzerwanych godzin w tygodniu na naukę czegoś nowego. Dla Johna Stechera, CTO Blackstone, to wykorzystanie 35‑minutowych podróży metrem do i z pracy na lekturę wiadomości technologicznych z innych branż.
Ta dyscyplina wykracza poza życie zawodowe i ma wpływ na ich dietę, rutynowe ćwiczenia oraz tryb życia.
Ben Goodwin, dyrektor Olipop, rozpoczyna poranki od prysznica, w którym na przemian stosuje gorącą i lodowatą wodę, aby kształtować odporność na dyskomfort. Regularnie korzysta również z zimnych kąpieli i sauny, spędzając pięć minut lub więcej w wodzie o temperaturze około 4°C.
Dla Niki Leondakis, dyrektor CorePower Yoga, dyscyplina objawia się w umiejętności wyznaczania granic w pracy. Jako introwertyczka podkreśla, że regeneracja jest dla niej niezbędna. Jej asystent rezerwuje 30 minut w kalendarzu przed każdym istotnym wystąpieniem, aby mogła się uspokoić i wykonywać ćwiczenia oddechowe.
Inni, jak Harry Stebbings, twórca funduszu VC, mają obowiązkowe codzienne i tygodniowe cele — np. 30 tys. kroków dziennie oraz przebiegnięcie maratonu z matką w każdy weekend. Stebbings opóźnia również pierwszy posiłek — zawsze sushi — aż do około 20:30 każdego dnia.
Nie unikają ryzyka
Wielu managerów opisywało schemat podejmowania śmiałych decyzji w swojej karierze — a niektórzy, jak Jennifer Van Buskirk z AT&T, poszukują kandydatów o zbliżonym nastawieniu.
Ta odwaga może manifestować się na różne sposoby — od założenia firmy w trakcie studiów, jak uczynił to Will Ahmed, dyrektor Whoop, po publiczne wyrażenie opinii na temat oszustw wspomaganych przez AI, jak zrobił twórca Cluely.
Inni, jak Sameer Samat, szef Androida w Google, wykazali się zuchwałością, robiąc pierwszy krok. W 1999 r. wysłał w środku nocy tzw. zimny e-mail (spersonalizowaną wiadomość wysyłana do potencjalnego klienta, z którym wcześniej nie miało się kontaktu, w celu nawiązania relacji i zainteresowania go ofertą)) do Sergeya Brina, prosząc o radę w kwestii sporu ze współzałożycielami swojego start-upu. Wymiana wiadomości zaowocowała wizytą w biurze Google, która zakończyła się propozycją pracy — choć Samat wówczas ją odrzucił.
Dla Sarah Cooper z AWS podejmowanie ryzyka oznacza sporządzanie szczegółowych propozycji dotyczących nowych pomysłów, które pragnie wdrożyć. Taktyka ta umożliwiła jej kreowanie własnych stanowisk. Jednak czasami przynosiła też odmienny efekt — Cooper wspomniała, że w jednej z firm źle odebrana propozycja doprowadziła do jej zwolnienia.
Choć ryzyko nie zawsze się opłaca, najważniejszy wniosek, jaki wyciągnęłam z rozmów z liderami, jest taki: niepowodzenia są nieuniknione, a oni preferują działać, niż tkwić w miejscu.
Powyższy tekst jest tłumaczeniem z amerykańskiej edycji Business Insidera
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.