Nie każdy, kto zostaje franczyzobiorcą, pierwotnie marzył o swoim przedsiębiorstwie. Zdarza się, że dołącza do sieci ktoś z doświadczeniem w biznesie, poszukujący sposobu na jego rozszerzenie. Tak właśnie było w przypadku Arkadiusza Cichosza, który przez kilkanaście lat był współwłaścicielem sklepów znanej sieci detalicznej, a obecnie jest franczyzobiorcą McDonald’s we Wrocławiu.
Własne przedsiębiorstwo często kojarzy się z dużą swobodą działania. To kusząca perspektywa, ale każdy, kto prowadził firmę, wie, że wraz z niezależnością pojawiają się także realne, powszednie trudności, takie jak kształtowanie świadomości marki, zarządzanie fluktuacją kadr, organizacja procesów czy weryfikacja jakości.
Franczyza funkcjonuje odrobinę inaczej. Przedsiębiorca wciąż prowadzi działalność na własny rachunek i ponosi własne ryzyko, ale bazuje na systemie, który był tworzony i sprawdzany przez wiele lat. W przypadku McDonald’s oznacza to rozpoznawalną markę, zweryfikowane procedury, program szkoleń, sieć dostawców, wsparcie promocyjne oraz operacyjne.
Dla tych, którzy znają realia prowadzenia działalności, ta różnica ma niezwykle istotne znaczenie. Nie chodzi o unikanie odpowiedzialności, lecz o efektywne wykorzystanie zasobów — tak, aby energię i uwagę koncentrować na rozwoju przedsiębiorstwa, a nie na wymyślaniu rozwiązań, które już funkcjonują.
Klient, zespół, standard. Sektor się zmienia, podstawa zostaje
Arkadiusz Cichosz pierwsze zawodowe nauki pobierał jeszcze podczas studiów. — Moją pierwszą pracę podjąłem na trzecim roku studiów, zatrudniając się jako przedstawiciel handlowy. Wtedy to właśnie nauczyłem się podstaw sprzedaży i zrozumiałem, że chcąc odnieść sukces, trzeba przede wszystkim troszczyć się o klientów — opowiada.
Następnie przez kilkanaście lat był związany z handlem detalicznym jako współwłaściciel sklepów. To doświadczenie dobrze go przygotowało do roli franczyzobiorcy, chociaż gastronomia ma odmienny rytm. Restauracja reaguje szybciej niż wiele innych branż. Warunki pogodowe, lokalne wydarzenia, pora dnia, natężenie ruchu klientów czy skład ekipy potrafią błyskawicznie wpłynąć na obroty i organizację pracy.
Jednak reguła pozostaje taka sama: aby firma prosperowała dobrze, musi mieć klientów, personel i standardy. W handlu jest to istotne. W gastronomii — wysuwa się na czoło.
Regulaminy nie są ozdobą
McDonald’s działa w Polsce od 1992 r. i od dawna rozwija sieć głównie w modelu franczyzowym. Obecnie posiada ponad 600 restauracji, z których znaczną większość prowadzą franczyzobiorcy. W Polsce funkcjonuje ponad 115 takich przedsiębiorców, a jeden licencjobiorca zarządza średnio pięcioma placówkami.
Przy takim zasięgu przypadek nie może wpływać na jakość. Klient, który wchodzi do restauracji McDonald’s we Wrocławiu, Gdańsku, mniejszej miejscowości czy przy autostradzie, podróżując, oczekuje zbliżonych wrażeń. Właśnie dlatego normy są fundamentem tego modelu. Obejmują obsługę, organizację pracy, jakość produktów, logistykę i bezpieczeństwo żywności.
Arkadiusz Cichosz dobrze rozumiał to podejście już z wcześniejszej pracy. — Nabyłem przekonania, jak istotne są procedury i standardy. Teraz, działając w branży gastronomicznej, wiem, że przestrzeganie zasad i regulacji dotyczących bezpieczeństwa żywności jest bezwzględnie kluczowe dla powodzenia całego biznesu — zaznacza.
To jeden z kluczowych elementów tej opowieści, ponieważ dla przedsiębiorcy procedury mogą wydawać się ograniczeniem. Tu jednak widzimy wyraźny przykład tego, że mogą one umożliwiać firmie rozwój.
Franczyza nie jest dla biernego udziałowca
System McDonald’s ma precyzyjnie określone zasady. Franczyzobiorcą może zostać osoba, która pragnie osobiście prowadzić restaurację i uczestniczyć w jej codziennym funkcjonowaniu. To nie jest odpowiednia propozycja dla pasywnego inwestora, który chciałby tylko zainwestować kapitał.
Kandydat musi mieć m.in. wyższe wykształcenie, doświadczenie w zarządzaniu, co najmniej 2 mln zł wolnych środków finansowych oraz gotowość do przeniesienia się w okolice restauracji. Umowa franczyzowa zazwyczaj zawierana jest na 20 lat i dotyczy jednej restauracji.
McDonald’s znajduje lokalizacje i buduje restauracje. Franczyzobiorca w zasadzie nie jest właścicielem nieruchomości, lecz operatorem lokalu. Prowadzi działalność pod marką McDonald’s, na własny koszt i ryzyko, ale zgodnie z regułami i przy wsparciu globalnej marki.
Dodatkowo każdy kandydat przechodzi wielomiesięczne przygotowanie, które zwykle trwa od 9 do 12 miesięcy. W tym okresie poznaje restaurację od kuchni: pracę personelu, procedury, standardy jakości, finanse, marketing, HR, technologię i bezpieczeństwo żywności. Na tym etapie McDonald’s weryfikuje gotowość kandydata, a on sam może ocenić, czy ten biznes rzeczywiście odpowiada jego stylowi pracy.
Restauracja to codzienna arytmetyka
Jednym z pierwszych wyzwań Arkadiusza Cichosza po wejściu do gastronomii było pogodzenie optymalizacji kosztów personalnych z utrzymaniem wysokiej jakości obsługi gości. W takim biznesie nie wystarczy mieć dobry produkt i rozpoznawalną markę. Trzeba stale planować, analizować, modyfikować harmonogramy, pilnować wydatków i jednocześnie dbać o to, aby gość nie odczuwał napięcia po stronie operacyjnej.
Tu doświadczenie z handlu detalicznego przynosi korzyści. Sprzedaż, klient, personel i wynik to wspólny język wielu sektorów. Gastronomia dodaje do tego szybkość, bezpieczeństwo żywności i jeszcze większą wrażliwość na codzienną organizację pracy.
System pozwala skupić się na prowadzeniu działalności
Po przejęciu restauracji franczyzobiorca prowadzi działalność samodzielnie, ale nie w izolacji. McDonald’s zapewnia mu zaplecze, którego indywidualny przedsiębiorca zazwyczaj nie tworzy od razu: szkolenia, doradztwo, materiały dla personelu, wsparcie marketingowe i PR, dostęp do sprawdzonych dostawców oraz sieci firm serwisowych.
Istotną rolę pełni również Franchise Business Partner. To osoba, która pomaga spojrzeć na restaurację nie tylko z perspektywy bieżącej operacji, ale także wyników, standardów i rozwoju organizacji. Dla przedsiębiorcy z doświadczeniem takie wsparcie nie musi być przeszkodą w samodzielności. Bardziej pozwala przenieść nacisk z tworzenia podstaw systemu na to, co bezpośrednio wpływa na wynik.
Historia Arkadiusza Cichosza pokazuje zatem, że franczyza McDonald’s może być interesującą ścieżką nie tylko dla osób, które dopiero poszukują pomysłu na własny biznes. Może być także opcją dla tych, którzy przedsiębiorczość już znają i wiedzą, że skala rzadko rośnie jedynie dzięki ambicjom.
To nie jest model dla tych, którzy chcą tylko dołączyć znaną markę do własnego pomysłu. Franczyza McDonald’s wymaga kapitału, obecności w biznesie i akceptacji działania w systemie, w którym standardy są elementem codziennej pracy. Daje jednak coś bardzo konkretnego: możliwość prowadzenia firmy na bazie rozpoznawalnej marki, zweryfikowanych procesów i zaplecza, którego samodzielne stworzenie może zająć lata.
W historii Arkadiusza Cichosza najciekawsze jest więc nie to, że przedsiębiorca wstąpił do franczyzy. Bardziej intrygujące jest to, że zrobił to po wielu latach doświadczeń w biznesie. Wiedział już, jakie znaczenie mają klienci, ludzie, procedury i powtarzalność. Dlatego w mocnym systemie dostrzegł nie ograniczenie, lecz narzędzie do prowadzenia biznesu na większą skalę.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.