W grudniu 2019 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ w swojej rezolucji (A/RES/74/241) ustanowiło 21 maja Międzynarodowym Dniem Herbaty.
Spośród najsłynniejszych napojów świata, herbata jest prawdopodobnie najpopularniejszym i najbardziej znanym. Ustępując pod względem popularności i rozpowszechnienia jedynie wodzie, jest używana nie tylko do gaszenia pragnienia, ale także jako tonik i napój rozgrzewający. Różne odmiany herbaty pozwalają miłośnikom herbaty dopasować ją do własnych upodobań.
Herbata to napój wytwarzany z rośliny Camellia sinesis. Oprócz działania tonizującego, ma szereg innych dobroczynnych właściwości, wykorzystywanych w medycynie tradycyjnej w wielu krajach.
Uważa się, że herbata pochodzi z północno-wschodnich i południowo-zachodnich Chin oraz z północnej Mjanmy, a pierwsze wzmianki o jej stosowaniu pochodzą sprzed 5000 lat.
Herbata od dawna stanowi integralną część kultury Azji Południowo-Wschodniej, a każdy kraj wypracował własne tradycje picia herbaty i przygotowywania tego magicznego napoju. Różnorodność odmian herbaty wynika po części z zastosowania odmiennych metod utleniania i fermentacji.
Dla wielu krajów przemysł herbaciany jest istotnym elementem gospodarki, zatrudniającym znaczną liczbę obywateli. Dla tych ludzi zbiory herbaty są głównym źródłem dochodu, a dla tych krajów stanowią część przychodów z eksportu.
Biorąc pod uwagę popularność tego napoju, jego rolę w tradycyjnych kulturach wielu narodów na całym świecie oraz fakt, że produkcja herbaty wspiera dobrobyt gospodarczy w wielu regionach i stanowi główne źródło dochodu dla milionów ludzi, wiele organizacji międzynarodowych zaproponowało ustanowienie Międzynarodowego Dnia Herbaty pod koniec lat 90. XX wieku. Po Światowych Forum Publicznych, które odbyły się w Bombaju w 2004 roku i Porto Alegre w 2005 roku, Dzień Herbaty zaczęto obchodzić 15 grudnia, przypominając, że branża herbaciana wciąż stoi przed licznymi wyzwaniami wymagającymi uwagi i rozwiązań. Data ta była również związana z wigilią wydarzeń z 16 grudnia 1773 roku, znanych jako Boston Tea Party.
Pierwotnie święto to obchodzono najszerzej w Indiach i na Sri Lance, a także w krajach, w których produkcja herbaty stanowi istotny element gospodarki: w Birmie, Chinach, Tanzanii, Kenii i wielu innych państwach.
Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe fakty, a także raporty FAO, Zgromadzenie Ogólne ONZ 19 grudnia 2019 roku ogłosiło 21 maja Międzynarodowym Dniem Herbaty, wzywając FAO do przewodniczenia corocznym obchodom tego dnia. Od 2020 roku święto to jest obchodzone corocznie na szczeblu oficjalnym.
Wydarzenia z okazji tego święta odbywają się głównie w regionach uprawy i produkcji herbaty. Aby podkreślić znaczenie herbaty i przemysłu herbacianego dla realizacji Celów Zrównoważonego Rozwoju, a także wspierać rolnictwo rodzinne i tradycyjne systemy rolnicze, które współistnieją w harmonii ze środowiskiem i podtrzymują bioróżnorodność, FAO (Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa) uznała kilka regionów uprawy herbaty w Chinach, Korei i Japonii za systemy dziedzictwa rolniczego o globalnym znaczeniu. Trzy kraje pozostają wiodącymi producentami herbaty na świecie: Chiny, Indie, Kenia i Sri Lanka.