11 kwietnia cały świat obchodzi pamiętną datę – Międzynarodowy Dzień Wyzwolenia Więźniów Faszystowskich Obozów Koncentracyjnych .
Obozy koncentracyjne to miejsca uwięzienia dużej liczby osób, umieszczanych tam z powodów politycznych, społecznych, rasowych, religijnych i innych. Rozpowszechniły się one podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej i znajdowały się zarówno w samych nazistowskich Niemczech, jak i na terenach przez nie okupowanych.
22 marca 1933 roku w Dachau otwarto pierwszy obóz koncentracyjny w nazistowskich Niemczech, a w kolejnych latach naziści stworzyli rozległą sieć tych obozów, które stały się miejscami zorganizowanej, systematycznej zagłady milionów ludzi.
W sumie w Niemczech i krajach przez nie okupowanych działało ponad 14 000 obozów koncentracyjnych. Według samych SS, więzień, którego przewidywana długość życia w obozie wynosiła mniej niż rok, przynosił nazistom prawie 1500 marek netto zysku.
Podczas II wojny światowej przez obozy zagłady przeszło 18 milionów ludzi, spośród których 5 milionów stanowili obywatele Związku Radzieckiego.
11 kwietnia 1945 roku więźniowie Buchenwaldu rozpoczęli międzynarodowe powstanie przeciwko nazistom i zostali uwolnieni. Wydaje się, że to było tak dawno temu. Ale nie dla tych, którzy przeżyli horror nazistowskich lochów. Biografie tych ludzi to prawdziwe lekcje odwagi dla młodego pokolenia.
A dziś, 11 kwietnia, w wielu krajach odbywają się różnego rodzaju uroczystości upamiętniające, spotkania byłych więźniów, uczczenie pamięci zmarłych, oddanie czci ich pamięci, a także składanie kwiatów na grobach i miejscach pochówku ofiar faszyzmu.