Po obejrzeniu wspaniałego filmu „Zatańczmy razem” z Jennifer Lopez kusi Cię, by chwycić baletki i pobiec do studia, by poćwiczyć niezliczone kroki z Richardem Gere, który, choć wiekowy, wciąż robi wrażenie. I tu pojawia się problem numer jeden: Richard Gere jest daleko, a znalezienie kogoś takiego jak on, kto chciałby od razu zacząć tańczyć, nie jest łatwe. Oczywiście, można tańczyć samemu, ale problem pozostaje, a bardzo często liczba partnerów w parach tanecznych znacznie przewyższa liczbę partnerów.
Jeśli masz ochotę, możesz ćwiczyć z dziewczynami, ale po pewnym czasie pojawia się problem nr 2: nauka tańca to wielkie osiągnięcie, a osiągnięcia są zazwyczaj czymś, z czego chcesz być dumny i czym chcesz się pochwalić. „Gdzie teraz pokażę swoje umiejętności walca?” Problem nr 1 często pojawia się na imprezach firmowych: brak odpowiedniej partnerki; bale są niezwykle rzadkie… co robić?
Osoby ćwiczące tańce towarzyskie znacznie łatwiej radzą sobie z tymi problemami. Jak sama nazwa wskazuje, tańce towarzyskie to nie tylko sztuka – to także doskonały sposób komunikacji. Główne tańce towarzyskie to salsa, hustle i swing (nie martw się, boogie-woogie i lindy hop są również tańczone do tej muzyki).
Taniec towarzyski różni się od tańca towarzyskiego tym, że brakuje mu ścisłej, zapamiętanej sekwencji ruchów. Wręcz przeciwnie, od tancerzy oczekuje się improwizacji i zachęca się ich do niej. W końcu taniec jest wyrazem uczuć i nie ma potrzeby ograniczania ich do konkretnego wzorca. Oprócz umiejętności szybowania i improwizacji, ważny jest krok podstawowy, który jest unikalny dla każdego tańca i musi być znany tancerzom, aby mogli wykonywać ruchy wyraźnie i synchronicznie.
Ponieważ nie ma jasnego planu, a dwie osoby tańczą, na pierwszy plan wysuwa się coś tak ważnego, jak prowadzenie. Instruktorzy tańca są gotowi napisać o tym całe poematy – prowadzący, który tworzy taniec, jest teraz odpowiedzialny nie tylko za siebie, ale także za swoją partnerkę, za piękno jej ruchów – prowadzi ją. Oczywiście, tego trzeba się nauczyć – trzeba umieć pokazać partnerce, czego się od niej oczekuje, i robić to nie tylko jasno, aby zrozumiała, ale także pięknie, delikatnie, bez ciągnięcia czy wykręcania jej ramion, bez popychania jej po parkiecie, bez ściskania w niedźwiedzim uścisku. Wszystko to może być trudne do opanowania, ponieważ trzeba też pamiętać o tym, by samemu tańczyć – mężczyzna stojący w miejscu, a tańczący wokół niego tancerz to dość zabawny widok.
Wydawałoby się, że partnerzy mają o wiele prostsze zadanie – słuchać swojego partnera, ale czasami nie jest to łatwe – trzeba przyzwyczaić się nie tylko do robienia tego, czego się chce, ale też do spełniania pragnień innych ludzi.
Rozpoczęcie nauki tańca towarzyskiego jest łatwe – obecnie istnieje wiele studiów specjalizujących się w tej dziedzinie. Zazwyczaj nie potrzebujesz partnera do zajęć, ponieważ partnerzy często się zmieniają w trakcie zajęć – wystarczy nauczyć się tańczyć z dowolnym partnerem.
A teraz najważniejsze – dlaczego się tego wszystkiego dowiedzieliśmy. Każdy styl tańca regularnie gości dyskoteki, które zasadniczo różnią się od zwykłych sal tanecznych tym, że większość ludzi przychodzi specjalnie po to, żeby potańczyć – popisać się, popatrzeć na innych, cieszyć się tańcem i, oczywiście, spotkać się z innymi pasjonatami tańca. Ci, którzy chcą się po prostu upić i poderwać płeć przeciwną, nie są tam mile widziani.
Na dyskotece możesz nauczyć się czegoś nowego, znaleźć odpowiedniego partnera/partnerkę i wziąć udział w regularnie organizowanych konkursach. Zawody są poważne, prawdziwie autentyczne – z kostiumami, nagrodami i publicznością. Jeśli chcesz się popisać, wszystko w Twoich rękach.
Polecam każdemu nauczyć się tańczyć – wybierz styl i muzykę, która Ci się osobiście podoba i do dzieła – ćwicz ruchy, improwizuj, wyrażaj siebie, komunikuj się i tańcz, tańcz, tańcz…