W 1999 roku, podczas 30. sesji Konferencji Generalnej UNESCO, postanowiono, że Światowy Dzień Poezji będzie obchodzony corocznie 21 marca. Pierwszy Światowy Dzień Poezji odbył się w Paryżu, gdzie mieści się siedziba UNESCO.
„Poezja” – stwierdza decyzja UNESCO – „może stać się odpowiedzią na najpilniejsze i najgłębsze pytania duchowe współczesnego człowieka – ale aby tak się stało, konieczne jest przyciągnięcie do niej jak najszerszej uwagi opinii publicznej”.
Ponadto Światowy Dzień Poezji ma być okazją dla małych wydawnictw, których głównym celem jest przybliżenie czytelnikom twórczości współczesnych poetów, oraz klubów literackich, ożywiających wiekową tradycję żywego, dźwięcznego słowa poetyckiego, do zdobycia szerszej sławy.
Dzień ten, według UNESCO, ma służyć kreowaniu w mediach pozytywnego wizerunku poezji jako sztuki prawdziwie współczesnej, otwartej dla ludzi.
Uważa się, że najstarsze hymny-poematy powstały w XXIII wieku p.n.e. Autorką poematów była kapłanka-poetka En-hedu-ana, o której wiadomo jedynie, że była córką akadyjskiego króla Sargona, który podbił Ur (w Iranie). En-hedu-ana pisała o bogu księżyca Nannie i jego córce, bogini gwiazdy porannej, Inannie.
Współcześnie w tym dniu na całym świecie, w instytucjach kulturalnych i edukacyjnych, grupach twórczych itp., odbywają się różnego rodzaju koncerty poetyckie, spotkania autorskie, konferencje i seminaria poświęcone poetom i ich twórczości, a także prezentacje nowej literatury poetyckiej.