W Światowym Dniu Dzikiej Przyrody apeluję do wszystkich obywateli, firm i rządów o zaangażowanie się w ochronę dzikich zwierząt i roślin na świecie. Działania każdego z nas zadecydują o losie dzikiej przyrody na świecie. Przyszłość dzikiej przyrody jest w naszych rękach!
Z wiadomości Sekretarza Generalnego ONZ Ban Ki-moona
20 grudnia 2013 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja A/RES/68/205) ogłosiło 3 marca Światowym Dniem Dzikiej Przyrody, aby podnieść świadomość społeczną na temat dzikiej fauny i flory. Wydarzenie to stanowiło kamień milowy w historii ONZ, która przyjęła tę decyzję. Od teraz kalendarz ludzki zawiera datę poświęconą dzikiej przyrodzie.
W tym samym roku przypadała 40. rocznica przyjęcia kolejnego ważnego dokumentu w dziedzinie ochrony różnorodności biologicznej – Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem. Dokument ten wszedł w życie 3 marca 1973 roku.
Narodziny święta w ONZ poprzedziła inicjatywa uczestników Konferencji Stron Konwencji CITES, która odbyła się w Tajlandii wiosną 2013 roku. Należy wyjaśnić, że spotkanie to odbywa się z udziałem przedstawicieli państw, które podpisały Konwencję z 3 marca 1973 roku. To właśnie na tej konferencji zgłoszono propozycję ustanowienia 3 marca Światowym Dniem Dzikiej Przyrody. Uczestnicy konferencji przedstawili tę propozycję Organizacji Narodów Zjednoczonych, prezentując wyniki samej konferencji.
Udział w Konwencji z 1973 roku nie był obowiązkowy, ale państwa, które ją podpisały, zobowiązane są do przestrzegania warunków określonych w dokumencie. Należy zauważyć, że stronami Konwencji jest 180 państw. ZSRR przystąpił do CITES w 1976 roku, a Rosja, jako sukcesor Związku Radzieckiego, uczyniła to w 1992 roku.
Powstanie tego święta wynika ze zrozumienia potrzeby zachowania bioróżnorodności na planecie. Troska o przetrwanie zagrożonych gatunków fauny i flory oraz potencjalne konsekwencje ich całkowitego wyginięcia dla innych gatunków motywują zatroskane osoby ze świata nauki, polityki, ekonomii i zwykłych obywateli na całym świecie do połączenia sił, aby ocalić to, co w dużej mierze ginie z powodu ingerencji człowieka w świat przyrody.
Coraz więcej osób zastanawia się nad znaczeniem nie tylko człowieka, ale każdej żywej istoty, czy to zwierzęcia, czy rośliny, w życiu planety. To święto i jego dobrze zorganizowane obchody z udziałem mediów pozwalają nam poszerzyć horyzonty rozumienia świata dla zwykłych obywateli i pokazać im piękno przyrody, stworzonej i istniejącej niezależnie od świata ludzi. Uczy nas życia w harmonii z otaczającym światem.
Podnoszenie świadomości piękna natury, jej różnorodności i wyjątkowości każdego gatunku powinno ułatwić ten proces harmonizacji. Zmiana naszej świadomości i nastawienia do dzikiej przyrody, porzucenie idei nieograniczonych zasobów naturalnych, umożliwi naszym dzieciom i wnukom znalezienie najbardziej harmonijnej drogi do współistnienia z dziką przyrodą, pozwalając im cieszyć się pięknem i wspaniałością tego cudu!