Ludzie stale poprawiają rekordy olimpijskie. Wyniki naszych sportowców nigdy nie przestają zadziwiać. Biegamy, skaczemy, podnosimy ciężary – ale do jakich granic? Supra penis non salto! („Nie skoczysz wyżej niż… ogon!”)
Prędkość biegu . Usain Bolt (Jamajka), rekordzista świata w sprincie (2009), przebiegł 100 metrów z prędkością 45 km/h . Patrick Makau (Kenia) osiągnął prędkość 19,5 km/h w długim maratonie (2011). Fizjolodzy uważają, że maksymalna możliwa prędkość biegu człowieka na krótkich dystansach wynosi 65 km/h .
Ciągły ruch . Amerykanin Stan Cottrell przebiegł 276,6 km w ciągu 24 godzin bez odpoczynku (z prędkością 11,5 km/h ). Fin Onni Savi jest rekordzistą w jeździe na nartach bez przerwy przez 48 godzin – w 1966 roku pokonał 305,9 km (z prędkością 6,37 km/h ). Rekord ciągłego chodzenia ustanowił Brytyjczyk M. Barnish w 1985 roku. Pokonał 650 km w 159 godzin, poruszając się po okręgu wokół boiska sportowego. Jest jeszcze jeden wynik, ale nie jest on zbyt precyzyjny pod względem czasu. W 1986 roku Austriak George Holtizer przeszedł 673 kilometry bez zatrzymywania się, poświęcając na to ponad sześć dni.
Skok . Rekordy: Skok wzwyż – 2,45 m , Javier Sotomayor (Kuba) w 1993 r. Skok o tyczce – 6,14 m , Siergiej Bubka (Ukraina) w 1994 r. Skok w dal – 8,95 m , Mike Powell (USA) w 1991 r. Trójskok – 18,29 m , Jonathan Edwards (Wielka Brytania) w 1995 r.
Rzut . Oszczep – 98,48 m , Jan Železný (Czechy) w 1996 r. Dyskiem – 74,08 m , Jürgen Schult (NRD) w 1986 r. Młotem – 86,74 m , Jurij Sedykh (ZSRR) w 1986 r. Pchnięcie kulą – 23,12 m , Randy Barnes (USA) w 1990 r. Nawiasem mówiąc, rzucają też… kłodę . To tradycyjne zawody szkockich górali. Jednak nie są tu rejestrowane żadne rekordy absolutne.
Siła . Od 1973 roku sztanga była brana pod uwagę w następujących konkurencjach biathlonowych: rwanie – 214 kg , Behdad Salimi (Iran) w 2011 roku; podrzut – 263 kg , Hossein Rezazadeh (Iran) w 2004 roku w najcięższej kategorii wagowej.
Podnoszenie odważników kettlebell (waga odważnika 32 kg). Biathlon: podrzucanie dwóch odważników kettlebell oburącz – 175 razy , Iwan Denisow w 2005 roku; rwanie odważnika kettlebell oburącz bez przerwy – 220 razy , Iwan Denisow w 2003 roku – w najcięższej kategorii wagowej.
Wstrzymywanie oddechu . Przeciętny człowiek może przeżyć bez powietrza przez 2–3 minuty. Czas ten można wydłużyć, szybko wdychając czysty tlen przed wstrzymaniem oddechu. Amerykanin Robert Foster, po tej procedurze, był w stanie pozostać pod wodą przez 13,7 minuty bez sprzętu nurkowego.
Bez wody . Pragnienie można wytrzymać w spoczynku w temperaturze 16–23°C przez 10 dni . W temperaturze 26°C okres ten skraca się do 9 dni , a w temperaturach 29°C, 33°C i 36°C odpowiednio do 7, 5 i 3 dni. Przy aktywności fizycznej okres ten ulega skróceniu.
Post . Zazwyczaj maksymalny post wodny trwa 30–40 dni. Jednakże odnotowano również rekordowe przypadki z udziałem osób otyłych. N. A. Agadzhanyan i A. Yu. Katkov donoszą, że „Odnotowano post ( 119 dni )… w Los Angeles. Obserwowali Elaine Jones, otyłą kobietę ważącą 143 kg. Podczas postu piła 3 litry wody dziennie. Ponadto otrzymywała zastrzyki witaminowe dwa razy w tygodniu. Waga pacjentki spadła do 81 kg w ciągu 17 tygodni i czuła się wspaniale. W 1973 roku dwie kobiety pościły w Glasgow. Obie ważyły ponad 100 kg, a aby unormować jej wagę, jedna musiała pościć przez 236 dni , a druga przez 249 dni (rekord świata!).”
Temperatura . Niska . Zazwyczaj człowiek umiera w lodowatej wodzie w ciągu kilku minut, ale zdarzają się pojedyncze przypadki unoszenia się w niej przez kilka godzin. W kriosaunach terapeutycznych niektóre części ciała mogą wytrzymać temperaturę minus 120°C przez 3 minuty.
Podwyższone . Wyniki eksperymentów mających na celu określenie temperatury, jaką ludzkie ciało może wytrzymać w suchym powietrzu, przedstawiają się następująco: temperatura 71°C – przez 1 godzinę, 82°C – przez 49 minut, 93°C – przez 33 minuty i 104°C – tylko przez 26 minut .
Moje ciało wytrzymało 10 minut w temperaturze +42°C w gorącym źródle radonowym na wyspie Kunaszir; przy temperaturze +44°C nawet nurkowanie było niemożliwe.
Ostroumets zauważył, że poza granicami tkwi bezgraniczność ludzkich możliwości ! Jogini są nieograniczeni i nie są tu brani pod uwagę.